بایگانی

پیکربندی وردپرس بر روی اوبونتو ۱۶٫۰۴

همانطور که می دانید وردپرس یکی از محبوب ترین سیستم های مدیریت محتوای متن باز است و هزاران قابلیت و ویژگی در خود دارد. برخی از این قابلیت ها به صورت رایگان در اختیار افراد قرار می گیرد و برخی نیز به صورت پولی است. در سمت کاربر استفاده از آن بسیار ساده و اسان است و بیشتر پیچیدگی ها در سمت طراح/ توسعه دهنده خواهد بود.

قابلیت ها:

برخی از قابلیت های مهم وردپرس شامل موارد زیر است:

  • این سیستم بسیار انعطاف پذیر است، بنابراین شما می توانید وبلاگ یا سایت های حرفه ای با آن ایجاد کنید.
  • مدیریت کاربران در آن بسیار ساده است. مدیر سایت می تواند کاربران خود را بر اساس نقش هایشان ایجاد و سفارشی سازی نماید.
  • امنیت زیادی دارد. شما مالک همه اطلاعات خود هستید و می توانید آن را در کنار خود داشته باشید.
  • مدیریت رسانه های مختلف به سرعت انجام می گیرد. شما می توانید فایل های مختلفی را آپلود کنید. همچنین قادر خواهید بود Caption ، گالری ها و موارد دلخواه را ایجاد نمایید.
  • منتشر کردن مطلب در وردپرس بسیار اسان است. شما می توانید مطالب را به صورت پیش نویس ذخیره کنید و در نهایت آنها را مرور نمایید. همچنین قادر خواهید بود پست های خود را با پسورد محافظت کنید و حتی محتوای خود را به صورت عمومی یا خصوصی منتشر سازید.

نصب:

قبل از هر کاری سیستم خود را به روزرسانی کنید، سپس باید آپاچی یا سایر وب سرورهای مورد نظر، MySQL-server، MySQL-client و PHP را نصب کنید. بعد از نصب، باید پایگاه داده خود را پیکربندی کنید، فایلی را در بسته وردپرس ویرایش نمایید و سپس CMS را نصب و پیکربندی کنید:

 

# wget http://wordpress.org/latest.tar.gz

خروجی :

–۲۰۱۶-۰۳-۱۶ ۲۱:۲۲:۰۶– http://wordpress.org/latest.tar.gz

Resolving wordpress.org (wordpress.org)… ۶۶٫۱۵۵٫۴۰٫۲۵۰, ۶۶٫۱۵۵٫۴۰٫۲۴۹

Connecting to wordpress.org (wordpress.org)|66.155.40.250|:80… connected.

HTTP request sent, awaiting response… ۳۰۱ Moved Permanently

Location: https://wordpress.org/latest.tar.gz [following]

–۲۰۱۶-۰۳-۱۶ ۲۱:۲۲:۱۱– https://wordpress.org/latest.tar.gz

Connecting to wordpress.org (wordpress.org)|66.155.40.250|:443… connected.

HTTP request sent, awaiting response… ۲۰۰ OK

Length: 7099520 (6.8M) [application/octet-stream]

Saving to: ‘latest.tar.gz’

latest.tar.gz 32%[=====> ] 2.18M 134KB/s eta 30s

اکسترکت کردن بسته:

# tar -xvf latest.tar.gz

تغییر دایرکتوری به وردپرس و کپی محتوا به وب دایرکتوری:

# sudo cp -rRvf ~/wordpress/* /var/www/html

ایجاد پایگاه داده، کاربر پایگاه داده و اختصاص all privileges به کاربر جدید:

# mysql -u root -p

پیکربندی پایگاه داده ای با نام ‘wordpress’ و کاربری با نام ‘unixmen’:

mysql> create database wordpress character set utf8 collate utf8_bin;

Query OK, 1 row affected (0.00 sec)

 

mysql> grant all privileges on wordpress.* to unixmen@localhost identified by “P@ssw0rd”;

Query OK, 0 rows affected (0.01 sec)

 

mysql> flush privileges;

Query OK, 0 rows affected (0.00 sec)

 

mysql> exit

تغییر دایرکتوری به وب:

# cd /var/www/html

کپی فایلsample پیکربندی به wp-config.php:

# cp wordpress/wp-config-sample.php wordpress/wp-config.php

خوب حالا فایل را ویرایش کنید و مطمئن شوید نام پایگاه داده، نام کاربری و پسورد را به درستی اختصاص داده اید.

نمونه خروجی:

* * MySQL settings

* * Secret keys

* * Database table prefix

* * ABSPATH

*

* @link https://codex.wordpress.org/Editing_wp-config.php

*

* @package WordPress

*/

// ** MySQL settings – You can get this info from your web host ** //

/** The name of the database for WordPress */

define(‘DB_NAME’, ‘wordpress’);

/** MySQL database username */

define(‘DB_USER’, ‘unixmen’);

/** MySQL database password */

define(‘DB_PASSWORD’, ‘password’);

/** MySQL hostname */

define(‘DB_HOST’, ‘localhost’);

بعد از اینکه همه تنظیمات به خوبی انجام شد، وب سرویس را ریستارت کنید:

# /etc/init.d/apache2 restart

مرورگر دلخواه خود را باز کنید و عبارت زیر را در آن تایپ کنید:

۱۲۷٫۰٫۰٫۱/wp-admin/install.php

زبان مورد نظر خود را انتخاب کرده و دکمه Continue را فشار دهید:

dns029

همه موارد همچون عنوان سایت، نام کاربری، پسورد را بنویسید و سپس روی گزینه نصب کلیک کنید:

dns030-1

اگر همه چیز به درستی پیش برود می توانید لاگین کنید:

dns031

با استفاده از نام کاربری جدید و پسورد وارد سایت شوید:

dns032

تنظیمات مورد نیاز را انجام دهید:

dns033

خوب کار ما تمام شده است. امیدوارم از این آموزش لذت برده باشید.

منبع

پیکربندی وردپرس بر روی اوبونتو ۱۶٫۰۴

امتیاز دهید

در صورت نیاز به سرور و خدمات مدیریت آن با ما در تماس باشید

۰۲۱۲۸۴۲۱۱۹۳
۰۹۱۲۹۷۲۶۳۴۳
۰۹۳۶۲۱۹۶۳۴۳
@omidahmadyani
@omid_ahmadyani

۱۰ مورد از بهترین توزیع های لینوکس در سال ۲۰۱۶

با ظهور عصر لینوکس، توزیع های بسیار زیادی از لینوکس ایجاد شده است که می تواند برای مقاصد و نیازمندی های مختلف به کار رود. هر کدام از توزیع های لینوکس دارای قابلیت ها و ویژگی های منحصر به فرد خود هستند و برای مقاصد مشخصی به کار می روند.  اما هنوز هم انتخاب بهترین توزیع لینوکس برای یک شرکت بر عهده ادمین ها و مدیران آن است.  فرض کنید شخصی از شما بپرسد بهترین توزیع لینوکس که تا به حال عرضه شده است کدام است؟ پاسخ دادن به این سوال کمی دشوار است زیرا نمی توان با قطعیت گفت که چه توزیعی بهترین مورد برای شرکت هاست. با این وجود، تعدادی توزیع لینوکس محبوب وجود دارد. در این مقاله قصد داریم ۱۰ مورد از بهترین توزیع های لینوکس در سال ۲۰۱۶ را معرفی کنیم. پس همراه وب ایده باشید.

  1. لینوکس مینت:

linux-mint

هدف از لینوکس مینت ایجاد یک سیستم عامل راحت، مدرن و اجرایی است که استفاده از آن اسان باشد و قدرتمندی خوبی در اختیار کاربر قرار دهد.لینوکس مینت برگرفته از  اوبونتوست . مینت  از مخازن نرم افزاری ابونتو استفاده می کند بنابراین شما می توانید پکیج های یکسانی را در آن مشاهده کنید. هدف اصلی آن فراهم آوردن تجربه بهتر و کامل تری از لینوکس است که در آن افزونه مرورگر، کدک، پشتیبانی برای DVD playback، جاوا و سایر اجزا وجود دارد. این سیستم عامل دارای ابزارهای پیکربندی منحصر به فرد و رابط نصب مبتنی بر وب است. مینت از میزکار Cinnamon استفاده می کند. این محیط تمیز و پایدار است. از آنجایی که مینت مبتنی بر LTS اوبونتوست، به مدت طولانی تری پشتیبانی می شود.

  1. دبیان:

debian

دبیان توسط ایان مورداک ایجاد شده است که در ۲۸ دسامبر سال ۲۰۱۵ فوت کرد. دبیان یک توزیع محبوب است که امروزه به طور گسترده مورد استفاده قرار می گیرد. این توزیع کاملا رایگان و متن باز است  و عمدتا تحت پروانه عمومی همگانی گنو تشکیل شده است.توزیع پایدار دبیان یکی از محبوب ترین توزیع ها برای کامپیوترهای شخصی و سرورهای شبکه است و سالهاست که برای  توزیع های دیگر  به عنوان پایه  مورد استفاده قرار می گیرد. از آنجایی که دبیان رایگان  و بسیار پایدار است، پشتیبانی خوبی از آن می شود و بیشتر ISP ها و شرکت های کوچک و بزرگ  از آن بهره مند می شوند. دبیان یکی از انتخاب های اصلی ادمین ها برای توسعه سرورهای مختلف است. نگهداری، عیب یابی و توسعه آن بسیار ساده است. شما می توانید از بسته نصب apt-get برای نصب هر بسته ای استفاده کنید. دبیان برای توسعه اپلیکیشن های وب و سرورهای ایمیل عالی است. همچنین شما می توانید  اپلیکیشن های وب بسیاری را با دبیان توسعه دهید.  همچنین این سیستم عامل بسیار امن است. بر اساس گفته های سایت رسمی، دبیان بیش از ۴۳۰۰۰ پکیج(بسته) دارد.  همیشه باید اخرین نسخه از آن را دانلود کنید که با معماری سخت افزاری شما منطبق و هماهنگ است.

  1. اوبونتو:

ubuntu

امروزه اوبونتو یکی از بهترین توزیع های لینوکسی است. اوبونتو بر اساس دبیان است و مخازن نرم افزاری خود را دارد. این توزیع از میزکار یونیتی استفاده می کند.اوبونتو دارای همه امکاناتی است که شما برای سازمان، خانه یا شرکت خود نیاز دارید. همه اپلیکیشن های ضروری همچون مرورگرها،اپلیکیشن های ایمیلی و آفیس سوئیت به صورت پیش فرض نصب شده است. همچنین  بازی ها و اپلیکیشن های متعددی در اوبونتو وجود دارد.به توزیع های زیر توجه کنید:

  • ادوبونتو: توزیعی متمرکز بر روی ابزارهای آموزشی، برای استفاده در مدارس یا خانه
  • Ubuntu GNOME: اوبونتو با دسکتاپ GNOME است.
  • کوبونتو: توزیعی رسمی بر پایه اوبونتو، با میزکار کی‌(K)
  • Ubuntu Kylin: این توزیع برای کشور چین ساخته شده است.
  • لوبونتو: پروژه‌ای با هدف ساخت توزیعی سبک‌تر از اوبونتو، با میزکار LXDE.
  • میتوبونتو: برای ایجاد تاتر خانگی با استفاده از MythTV طراحی شده و از محیط میزکار اکس‌اف‌سی‌ئی استفاده می‌کند.
  • اوبونتو استودیو: یک توزیع برای ویرایش حرفه‌ای ویدئو و صوت است.
  • Xubuntu: یک توزیع با میزکار XFCE است.
  • Ubuntu MATE: این توزیع دارای میز کار Mate است.

۴٫لینوکس OpenSUSE/ SUSE:

opensuse

این  توزیع انتخاب ادمین ها، توسعه دهندگان و کاربران دسکتاپی است. زمانی که صحبت از لینوکس تجاری به میان می اید، تنها دو توزیع وجود دارد که می توان در مورد آن بحث کرد. یکی از این توزیع ها Red Hat Enterprise Linux (RHEL) و دیگری SUSE Linux Enterprise (SLE) است. زمانی SUSE یکی از توزیع  های کاربر پسند دسکتاپی بود اما امروزه اوبونتو این حوزه را در اختیار دارد. توزیع openSUSE، پایدار است، استفاده از آن بسیار ساده می باشد.

  1. Red Hat Enterprise Linux:

redhat

ردهت لینوکس یکی از توزیع های لینوکسی است که برای سرورها به کار می رود و در این حوزه پادشاهی می کند. این توزیع یک پلتفرم پایدار با پشتیبانی طولانی مدت است.  این توزیع از قوانینی استفاده می کند که مانع از کاربرد آن به صورت غیر قانونی می شود. ردهت در سال ۱۹۹۳ ایجاد شد. این توزیع امکانات زیادی داشت و به تدریج توانست توسعه پیدا کند. RHEL برای مراکز داده مدرن طراحی شده است. همچنین این توزیع پایداری بسیار خوبی دارد.  برای محیط های مجازی سازی یا حتی ایجاد محیط هیبریدی باز ، استفاده از RHEL انتخاب خوبی خواهد بود.  با استفاده از این توزیع امنیت بسیار خوبی خواهید داشت و می توانید عملکرد عالی از سیستم خود انتظار داشته باشید.

۶٫فدورا(Fedora):

fedora

توزیع فدورا تمرکز خوب و قوی بر روی نرم افزارهای رایگان دارد. این توزیع توسط ردهت پشتیبانی می شود و نسخه رایگان RHEL است. فدورا  سه توزیع دارد که شامل ورک استیشن، سرور و  کلاود(ابر) است. فدورا ورک استیشن یک سیستم عامل خوب با کاربری اسان برای لپ تاپ  و رایانه های شخصی است. این توزیع مجموعه ای از ابزارها را برای توسعه دهندگان و سازندگان دارد. فدورا سرور  یک سیستم عامل قدرتمند و انعطاف پذیر است که بهترین و آخرین فناوری های مرکز داده را دارد. اینکار به شما اجازه می دهد کنترل کاملی بر روی زیرساخت ها و خدمات موجود داشته باشید. فدورا کلاود(ابری) تصویر حداقلی از فدورا را فراهم می کند و بیشتر در محیط های ابری خصوصی و عمومی مورد استفاده قرار می گیرد. این توزیع تنها موارد ضروری را در خود دارد و همین امر باعث شده است که منابع بسیار سبکی داشته باشد اما شما می توانید اپلیکیشن های ابری را در آن اجرا کنید.

۷٫مانجارو(Manjaro):

manjaro

مانجارو توزیع مدرنی از لینوکس است که بر پایه Arch Linux می باشد. این توزیع دارای میزکار Xfce یا میز کار KDE Plasma است. این توزیع از مدیر بسته Pacman استفاده می کند. مانجارو یک توزیع کاربر پسند  است و سرعت، قدرت و بهره وری خوبی دارد. مخزن نرم افزاری اختصاص یافته به خوبی تست شده است. با استفاده از مانجارو می توانید دسترسی خوبی به مخازن Arch User داشته باشید.

۸٫مجیا(Mageia):

mageia

مَجیا یک توزیع لینوکس و انشعابی از مندریوا لینوکس است و در سال ۲۰۱۱ ایجاد شده است. این توزیع به عنوان نرم افزار متن باز و رایگان ایجاد شده است. همانند سایر  توزیع های لینوکس، مجیا نیز از تمامی میزکارهای بزرگ استفاده می کند.  مشابه لینوکس مندریوا،  اصلی ترین میزکار مورد استفاده در مجیا KDE است. کاربران نهایی می توانند از میزکار KDE و GNOME برای نسخه دی وی دی نصب کوچک استفاده کنند. هدف اصلی این توزیع ارائه محیطی امن، پایدار و قابل اعتماد برای کاربران است.

  1. سنت او اس:

centos

سنت او اس، توزیع لینوکسی مبتنی بر RHEL است. این توزیع رایگان  است و امنیت بسیار خوبی برای کاربران فراهم می کند. یکی از بهترین توزیع های لینوکسی برای سرورهاست و به همراه دبیان این حوزه را تحت پوشش خود دارد. آخرین نسخه از سنت او اس  به خاطر وجود قابلیت های شرکتی زیاد، عالی است. از آنجا که این توزیع از RHEL قدرت گرفته است، بسیار پایدار است. شما می توانید از این توزیع برای نصب بر روی لپ تاپ استفاده کنید و  محیط توسعه ای مورد نیاز خود را ایجاد نمایید. سنت او اس پشتیبانی بسیار خوبی دارد.

  1. آرچ لینوکس(Arch Linux):

arch-linux

آرچ لینوکس یک توزیع لینوکسی سفارشی سازی شده است. زمانی که صحبت از کنترل کامل کاربر  بر روی سیستم به میان می اید، آرچ لینوکس بهترین انتخاب است. ارچ لینوکس به گونه ای طراحی شده است که به شما اجازه می دهد از انعطاف پذیری ،سبک بودن و ساده بودن آن نهایت استفاده را ببرید.  هیچ میزکار پیش فرضی بر روی آن وجود ندارد. شما می توانید همه چیز را از ابتدا ایجاد کنید.  همچنین قادر خواهید بود پکیج های لینوکس را برای خود نصب  یا کامپایل کنید. اگر از این توزیع استفاده کنید می توانید همه جوانب لینوکس را یاد بگیرید و از دانش خود لذت ببرید.  باید همه چیز را به صورت دستی نصب کنید. توزیع آرچ از مدل انتشار غلطان(rolling release) استفاده می کند. این موضوع بدین معناست که هر گونه installation image تنها اسنپ شاتی از نرم افزارهای فعلی است که قبلا نصب شده است.

منبع

۱۰ مورد از بهترین توزیع های لینوکس در سال ۲۰۱۶

۴ (۸۰%) ۲ votes

در صورت نیاز به سرور و خدمات مدیریت آن با ما در تماس باشید

۰۲۱۲۸۴۲۱۱۹۳
۰۹۱۲۹۷۲۶۳۴۳
۰۹۳۶۲۱۹۶۳۴۳
@omidahmadyani
@omid_ahmadyani

از چه نسخه اوبونتو باید استفاده کنیم؟

اگر مطالعاتی را در مورد لینوکس و توزیع های مختلف آن داشته باشید متوجه می شوید که بهترین انتخاب برای افراد مبتدی استفاده از اوبونتوست.  به همین خاطر تصمیم می گیرید این توزیع را بر روی سیستم خود نصب کنید. در این مرحله به احتمال زیاد یک سوال مهم به ذهنتان خطور می کند و آن هم این است که چه نسخه ای از اوبونتو باید بر روی سیستم نصب گردد؟ این سوال بدین معنی است که قبل از نصب اوبونتو باید اطلاعاتی را در مورد نسخه های مختلف آن به دست آورید. در این مقاله تلاش می کنیم نسخه های مختلف اوبونتو را با هم بررسی کنیم. پس همراهامید احمدیانی باشید.

چرا نسخه های مختلفی از اوبونتو وجود دارد؟ از کدام نسخه باید استفاده کنم؟

اگرمطالب وبلاگ ها و انجمن ها را مطالعه کرده باشید با واژه هایی همچون کوبونتو، زوبونتو، لوبونتو و غیره آشنا خواهید بود.  این ها اسم های مستعار برای اوبونتو نیست. اجازه دهید  دلایل انتشار هر کدام از این نسخه ها را با هم بررسی کنیم.  این ها نسخه های متعددی از اوبونتو هستند که بر اساس مصارف خاص یا  محیط دسکتاپی شان  طبقه بندی شده اند. زمانی که صحبت از لینوکس به میان می آید، برای انتخاب محیط های دسکتاپی ازادی عمل خواهید داشت. محیط دسکتاپی در اصل مجموعه ای از کامپوننت هاست که می توانند عناصر رابط گرافیکی کاربری عمومی  همچون آیکون ها، تولبارها، والپیپرها و ابزارک های دسکتاپی را در اختیار کاربران قرار دهند. بیشتر محیط های دسکتاپی مجموعه اپلیکیشن ها و ابزارهای یکپارچه خود را دارند. به همین خاطر کاربر می تواند به هنگام استفاده از سیستم عامل، حس متحد و یکدستی از آن داشته باشد.  خوب حالا سوال اینجاست که مزیت استفاده از محیط های دسکتاپی بر سایر موارد چیست؟ مثلا فرض کنید شلوار جین تنگی به پا کرده اید. ممکن است در این شرایط ظاهر خوبی داشته باشید اما قادر به دویدن با این لباس نخواهید بود. باید با شرایط خود کنار بیایید. همین موضوع در مورد محیط های دسکتاپی نیز وجود دارد. برخی از محیط های دسکتاپی بر روی استفاده از گرافیک ها تمرکز می کنند اما برای اینکار نیازمند پیکربندی سخت افزاری بهتری خواهند بود. با اینحال برخی از محیط های دسکتاپی به پیکربندی های اندکی نیاز دارند اما ظاهر زیبایی از لحاظ گرافیکی ندارند.

 انواع مختلف اوبونتو که در دسترس افراد قرار دارد چه چیزهایی هستند؟

در ادامه انواع رسمی اوبونتو را با هم مرور می کنیم:

  • اوبونتو یونیتی(Ubuntu Unity)
  • Xubuntu
  • لوبونتو
  • Xubuntu
  • اوبونتو گنوم
  • اوبونتو میت
  • اوبونت کیلین
  • ابونتواستودیو
  • Mythubuntu
  • اداوبونتو(Edubuntu)
  • Ubuntu Budgie

همانطور که در ابتدا نیز بیان کردیم این ها نسخه های رسمی هستند. این نسخه ها توسط کنونیکال تایید شده اند. آن ها نسخه های جدیدی را  همزمان با انتشار اوبونتو یونیتی اصلی  منتشر می کنند. این نسخه ها از چرخه توسعه و زمانبندی انتشار یکسانی پیروی می کنند.  از آنجایی که این موارد، نسخه های رسمی هستند می توان گفت که نسخه های دیگری از اوبونتو نیز وجود دارد؟ بله اما این نسخه ها به کنونیکال مرتبط نیستند. چنین نسخه هایی توسط کاربران اوبونتو ساخته می شوند که می خواهند از سایر محیط های دسکتاپی که به طور رسمی  پشتیبانی نمی شود استفاده کنند.  بر خلاف سیستم عامل هایی همچون ویندوز و مکینتاش، کاربران لینوکسی برای انتخاب سیستم موردنظر ازادی  عمل دارند.  شما می توانید محیط های دسکتاپی متعددی را بر روی سیستم لینوکسی خود نصب کنید و به موازات آن  از محیط دسکتاپی پیش فرض نیز بهره مند شوید. به عنوان مثال اگر از اوبونتو یونیتی استفاده می کنید می توانید گنوم را بر روی آن نصب کنید و بین دو محیط دسکتاپی حرکت کنید.  کاربران حرفه ای لینوکس  سایر محیط های دسکتاپی را وارد اوبونتو کرده اند. حالا سوال اینجاست  که اگر محیط دسکتاپی فرضی همچون XYZ را بتوان به این شیوه بر روی سیستم نصب کرد چه نیازی به نسخه جدید اوبونتو وجود دارد؟ برخی از اوقات محیط های دسکتاپی با هم تداخل می کنند و همین امر باعث از دست رفتن آیکون ها، تکرار و کپی برنامه ها و به هم خوردن ظاهر سیستم می شود. به همین خاطر نسخه اختصاص یافته اوبونتو منتشر می گردد تا کاربران بتوانند تجربه خوبی از این محیط داشته باشند.

 چه نسخه ای از اوبونتو برای شرایط من بهترین است؟

پاسخ این سوال به نیازهای شما بستگی دارد. اجازه دهید قابلیت ها و اهداف هر کدام از نسخه های اوبونتوی رسمی را با هم مرور کنیم. بعد از بررسی این نسخه ها می توانید بهترین گزینه را برای خود انتخاب کنید.

  1. اوبونتو یونینی(Ubuntu Unity):

این نسخه،اوبونتوی پیش فرض است و تمرکز اصلی تیم اوبونتو محسوب می شود. می توانید پشتیبانی های متعددی را در انجمن ها و سایت های مختلف پیدا کنید و مقالات مختلفی درباره این نسخه از اوبونتو منتشر شده است. به طور خلاصه، ابونتو یونیتی، پشتیبانی قوی دارد  و منابع متعددی در مورد آن منتشر شده است. البته باید به خاطر داشته باشید که اوبونتو یونیتی به ارتقاء سخت افزاری نیاز دارد. به همین خاطر اگر سیستم شما رم کمتر از ۴ گیگا بایت دارد، پیشنهاد می کنیم از این نسخه استفاده نکنید.

  1. کوبونتو(Kubuntu):

کوبونتو نسخه KDE اوبونتو محسوب می شود. محیط دسکتاپی KDE Plasma برای پیکربندی point-and-click( اشاره کردن و کلیک نمودن) شناخته شده است. موارد متعددی در دسکتاپ موجود است. به عنوان مثال شما می توانید از ابزارک ها و اسکرین لت ها(screenlet) استفاده کنید. اگر دوست دارید محیط دسکتاپی را بر اساس نیازهای خود سفارشی سازی کنید این نسخه گزینه خوبی برایتان خواهد بود.کوبونتو برای سیستم های متوسط عملکرد خوبی ارائه می کند. اگر سیستم شما رم بالای ۲ گیگا بایت را داشته باشد، می توانید از این گزینه به خوبی استفاده کنید.

  1. Xubuntu:

این نسخه از محیط دسکتاپی Xfce استفاده می کند. این یک محیط دسکتاپی قدیمی است و  گزینه های سفارشی سازی اصلی و پایه ای را برای دسکتاپ فراهم می کند.  Xubuntu ممکن است همانند اوبونتو یونیتی ظاهر خوبی نداشته باشد اما قطعا ظاهر بسیار بدی هم ندارد. علاوه بر این، Xubuntu برای سیستم هایی که پیکربندی پایینی دارند مناسب است. حتی اگر سیستم شما ۱ گیگابایت رم داشته باشد باز هم می توانید از این نسخه استفاده کنید. عیب Xubuntu این است که سیستم مدرنی در اختیار شما قرار نمی دهد.

  1. لوبونتو(Lubuntu):

این گزینه هم نیاز به سیستم قدرتمندی ندارد. لوبونتو از LXDE استفاده می کند که یک محیط دسکتاپی بسیار موثر و البته سبک است. اگر از ویندوز XP به سمت این گزینه مهاجرت کرده اید، احساس بسیار مشابهی به آن خواهید داشت. لوبونتو سبک ترین گزینه در میان نسخه های دیگر است. حتی اگر سیستمی با کمتر از یک گیگابایت رم داشته باشید، میتوانید از لوبونتو استفاده کنید. این نسخه قدرت سیستم را به درستی مدیریت می کند و به همین خاطر سیستم به طور مکرر گرم نمی شود. از سوی دیگر فکر نمی کنم لوبونتو یک سیستم مدرن باشد.  باید با ظاهر این نسخه کنار بیایید.

  1. اوبونتو گنوم(Ubuntu GNOME):

همانند اوبونتو یونیتی، اوبونتو گنوم نیز یک سیستم عامل مدرن است. گنوم یکی از پرکاربردترین محیط های دسکتاپی در دنیای لینوکس است. ظاهر مدرن و اپلیکیشن های متعدد باعث شده است این گزینه برای دسکتاپ عالی باشد. به خاطر داشته باشید که اوبونتو گنوم به پیکربندی سخت افزاری بهتری نیاز دارد. توصیه می شود برای استفاده از این گزینه رم ۳ الی ۴ گیگابایتی بر روی سیستم خود داشته باشید.

  1. اوبونتو میت(Ubuntu MATE):

اوبونتو میت از محیط دسکتاپی میت استفاده می کند که از گنوم ۲ ایده گرفته است. بر خلاف گنوم ( نسخه ۳)، گنوم ۲  رویکرد دسکتاپی سنتی تری دارد. بیشتر افراد رابط جدید گنوم ۳ را دوست نداشتند و همین امر موجب  تولید محیط دسکتاپی میت گردید.  اگر پیکربندی سخت افزاری پایینی دارید و دسکتاپ سنتی را ترجیح می دهید، بهتر است از اوبونتو میت استفاده کنید.

  1. اوبونتو کیلین(Ubuntu Kylin):

این گزینه بر روی کاربران چینی تمرکز کرده است. این نسخه پشتیبانی را برای زبان چینی فراهم می کند.

  1. اداوبونتو(Edubuntu):

اد اوبونتو فرم کوتاه شده Education+Ubuntu( آموزش+ اوبونتو) است. این گزینه بر روی موسسات آموزشی و مدارس تمرکز کرده است. اداوبونتو اپلیکیشن ها و بازی های زیادی دارد که برای دانش آموزان مناسب است. برای مقاصد عمومی بهتر است از این نسخه استفاده نکنید.

  1. اوبونتو استودیو(Ubuntu Studio):

هر چند اوبونتو استودیو از محیط دسکتاپی Xfce استفاده می کند اما به صورت از پیش نصب شده با ابزارهای صوتی ویدئویی می اید. این نسخه از اوبونتو نیازهای صوتی، ویدئویی و گرافیکی را برآورده می کند. اگر در حوزه های خلاقانه کار می کنید این گزینه برایتان انتخاب بهتری خواهد بود.

  1. Mythbuntu:

Mythbuntu نصب حداقلی از اوبونتوست و منحصرا برای MythTV طراحی شده است. MythTV یک نرم افزار متن باز برای مراکز چند رسانه ای است.  این گزینه نیز برای مقاصد عمومی مناسب نیست.

  1. Ubuntu Budgie:

Ubuntu Budgie آخرین نسخه رسمی از اوبونتوست. همانطور که از نام این نسخه بر می آید، از Budgie به عنوان دسکتاپ خود بهره می برد. محیط دسکتاپی Budgie توسط Solus Linux توسعه داده شده است. Budgie به لطف ظاهر مدرن و شیک خود، طرفداران زیادی دارد.رابط های کاربری از لحاظ ظاهری بسیار زیبا هستند. اگر به دنبال یک محیط دسکتاپی مدرن هستید می توانید از این گزینه استفاده کنید.

چه نسخه ای از اوبونتو را انتخاب کنیم؟

شما به عنوان یک کاربر معمولی بهتر است بر روی نسخه هایی همچون اوبونتو یونیتی، اوبونتو گنوم، کوبونتو، لوبونتو، اوبونتو میت و Xubuntu تمرکز داشته باشید. بر اساس اولویت های خود می توانید یکی از این گزینه ها را انتخاب کرده و نصب کنید.  خوب حالا سوال اینجاست که چگونه متوجه می شوید چه نسخه ای را دوست دارید؟ بهتر است از بین گزینه های معرفی شده یکی را به دلخواه انتخاب کنید و قابلیت های آن را بررسی نمایید. اگر آن را دوست نداشتید می توانید به سراغ نسخه دیگری بروید. البته اینکار کمی دشوار است. به همین خاطر متخصصان توصیه می کنند از All in One Linux استفاده شود. All in One Linux نسخه های متعددی از اوبونتو را در یک image ترکیب می کند. بنابراین می توانید آن را بر روی USB نصب کنید و  به هنگام بوت، نسخه های مختلفی از اوبونتو را انتخاب نمایید.

 باید از نسخه ۳۲ بیتی اوبونتو استفاده کنیم یا نسخه ۶۴ بیتی؟

بهتر است سیستم خود را قبل از انجام هر کاری شناسایی کنید. آیا سیستم ۳۲ بیتی دارید؟ از سیستم ۶۴ بیتی استفاده می کنید؟

  • اگر سیستم شما از ۶۴ بیت پشتیبانی می کند و بیش از ۲ گیگابایت رم دارید می توانید اوبونتوی ۶۴ بیتی را نصب کنید
  • اگر سیستم شما از نسخه ۳۲ بیتی پشتیبانی می کند یا اگر سیستمتان کمتر از ۲ گیگابایت رم دارد، بهتر است اوبونتوی ۳۲ بیتی را نصب کنید.

فقط به خاطر داشته باشید که گوگل کروم بر روی لینوکس ۳۲ بیتی پشتیبانی نمی شود. پس انتخاب هوشمندانه ای داشته باشید.

از چه نسخه اوبونتو باید استفاده کنیم؟

۵ (۱۰۰%) ۲ votes

در صورت نیاز به سرور و خدمات مدیریت آن با ما در تماس باشید

۰۲۱۲۸۴۲۱۱۹۳
۰۹۱۲۹۷۲۶۳۴۳
۰۹۳۶۲۱۹۶۳۴۳
@omidahmadyani
@omid_ahmadyani

نصب مجازی ساز KVM بر روی ابونتو و سنت او اس ۷

همانطور که می دانید KVM یکی از راه حل های مجازی سازی کامل برای لینوکس است که بر روی سخت افزارهای x86 کار می کند و در برگیرنده اکستنشن های مجازی سازی است. این مجازی ساز شامل  ماژول هسته قابل بارگذاری به نام Kvm.ko است که می تواند زیرساخت مجازی سازی اصلی را فراهم کند. ماژول مخصوص پردازنده به نام Kvm-intel.ko نیز در آن وجود دارد. به کمک این مجازی ساز می توانید ماشین های مجازی متعددی را اجرا کنید. هر ماشین مجازی  سخت افزار مجازی خصوص خود را دارد. KVM یک نرم افزار متن باز است.  اگر از لینوکس استفاده می کنید برای ایجاد ماشین مجازی به VirtualBox یا Vmware نیازی نخواهید داشت. می توانید از KVM برای اجرای ویندوز و لینوکس در ماشین های مجازی استفاده کنید. در چنین شرایطی قادر خواهید بود KVM را به صورت مستقیم با یه کمک ابزارهای خط فرمان دیگر مورد استفاده قرار دهید اما به خاطر داشته باشید که  اپلیکیشن گرافیکی مدیریت ماشین مجازی  برای افرادی که سایر برنامه های ماشین مجازی را مورد استفاده قرار داده اند مفیدتر خواهد بود. در این مقاله قصد داریم در مورد نصب KVM بر روی اوبونتو و سنت او اس ۷ صحبت کنیم. پس همراهامید احمدیانی باشید.

 نصب KVM بر روی اوبونتو:

KVM تنها زمانی کار می کند که CPU شما از مجازی سازی پشتیبانی نماید. برای اینکه ببینید CPU ای که در اختیار دارید از این ویژگی ها پشتیبانی می کند یا خیر، بهتر است دستور زیر را اجرا کنید:

 

egrep -c ‘(svm|vmx)’ /proc/cpuinfo

 

۰ نشان دهنده این است که CPU شما از مجازی سازی پشتیبانی نمی کند. این در حالیست که عدد ۱ یا بالاتر از آن نشان دهنده پشتیبانی از مجازی سازی است. باید پشتیبانی از مجازی سازی را  در بایوس رایانه خود فعال کنید. برای اینکه بتوانید KVM و بسته های موردنظر را نصب کنید می توانید از دستور زیر استفاده نمایید. همانطور که در قسمت های قبلی گفتیم می توانید از اپلیکیشن گرافیکی برای مدیریت ماشین های مجازی خود استفاده کنید.

sudo apt-get install qemu-kvm libvirt-bin bridge-utils virt-manager

 

تنها کاربر روت و کاربری که در گروه libvirtd قرار دارد می تواند از ماشین های مجازی KVM استفاده کند. دستور زیر را برای اضافه کردن اکانت موردنظر خود به این گروه مورد استفاده قرار دهید:

sudo adduser name libvirtd

بعد از اجرای این دستور، خارج شوید و دوباره لاگین کنید. دستور زیر را بعد از لاگین اجرا نمایید.  باید لیست خالی از ماشین های مجازی را مشاهده کنید. این موضوع نشان می دهد که همه چیز به درستی کار می کند:

virsh -c qemu:///system list

ایجاد ماشین مجازی:

بعد از اینکه KVM را نصب کردید، راحت ترین روش برای استفاده از آن، کاربرد اپلیکیشن گرافیکی مدیریت ماشین مجازی است.

بر روی دکمه Create New Virtual Machine در تولبار کلیک کنید. در این شرایط Virtual Machine Manager روش نصب را انتخاب می کند و سخت افزار مجازی ماشین مجازی شما را پیکربندی می نماید. اگر از اپلیکیشن های دیگر  همچون Vmware استفاده کرده باشید این فرایند برایتان آشنا خواهد بود. می توانید از طریق دیسک، ISO image یا حتی شبکه نصب خود را انجام دهید.

اگر می خواهید حافظه ماشین مجازی تان بیشتر از ۲ گیگا بایت باشد، باید Linux kernel 64 بیتی داشته باشید. سیستم های ۳۲ بیتی می توانند حداکثر رم ۲ گیگا بایت را به ماشین های مجازی خود اختصاص دهند.

به طور پیش فرض، KVM به شما اجازه می دهد bridged networking شبیه NAT را داشته باشید.  اگر نرم افزار سرور را در ماشین مجازی خود اجرا می کنید و می خواهید از طریق سایر دستگاه های موجود در شبکه به آن دسترسی داشته باشید ، باید تنظیمات شبکه را کمی تغییر دهید. بعد از انتخاب روش نصب، Virt-Manager سیستم عامل guest را بوت می کند.حالا می توانید سیستم عامل را نصب کنید.

مدیریت ماشین های مجازی:

پنجره مدیریت ماشین مجازی لیستی از ماشین های مجازی نصب شده را نشان می دهد. در پنجره مورد نظر بر روی ماشین مجازی راست کلیک کنید.  شما می توانید فعالیت هایی همچون آغاز،خاموش کردن، کلون کردن یا مهاجرت را انجام دهید.

اگر بر روی ایکون شبیه i در تولبار کلیک کنید می توانید اطلاعاتی در مورد ماشین مجازی به دست آورید و سخت افزار مجازی آن را پیکربندی کنید.

پیش نیازها:

همانطور که قبلا نیز بیان کردیم KVM تنها زمانی به درستی کار می کند که CPU از مجازی  سازی سخت افزار پشتیبانی نماید. همانند قسمت قبل برای اینکه بفهمید این قابلیت وجود دارد یا خیر از دستور زیر استفاده کنید:

# egrep ‘(vmx|svm)’ /proc/cpuinfo

اگر دستور بالا خروجی همچون vmx یا svm را داشت می توانید مطمئن شوید که سخت افزار شما از مجازی سازی پشتیبانی می کند.

نصب KVM:

برای نصب آخرین بسته qemu  و نیز اپلیکیشن مدیریت ماشین مجازی دستور زیر را اجرا کنید:

# yum install qemu-kvm qemu-img virt-manager libvirt libvirt-python libvirt-client virt-install virt-viewer

 

ایجاد ماشین مجازی:

بعد از اینکه KVM و سایر ابزارها را نصب کردید،  باید ماشین مجازی خود را ایجاد کنید.

حالت خط فرمان:

دستور virt-install با استفاده از خط فرمان، ماشین مجازی مدنظر شما را ایجاد می کند. این دستور نیازمند ورودی های متعددی است.

# virt-install  –name=itzgeekguest  –ram=1024  –vcpus=1  –cdrom=/tmp/CentOS-6.5-x86_64-minimal.iso –os-type=linux –os-variant=rhel6  –network bridge=br0 –graphics=spice  –disk path=/var/lib/libvirt/images/itzgeekguest.dsk,size=4

به خاطر داشته باشید که دستور بالا از bridged networking “br0” برای  ماشین مجازی استفاده می کند تا بتواند با شبکه بیرون ارتباط داشته باشد.

–name –  نام ماشین مجازی

–ram – اندازه حافظه

–vcpus – تعداد CPU

–cdrom – موقعیت ISO image

–os-type – نوع سیستم عامل

–os-variant – توزیع سیستم عامل

–network – Networking

–graphics – تنظیمات نمایش guest

–disk path –  موقعیت دیسک با اندازه چهار گیگابایت

حالت گرافیکی:

دستور زیر را در ترمینال تایپ کنید

همچنین می توانید به قسمت Application –> System Tools –> Virtual Machine Manager بروید. اگر دسترسی روت نداشته باشید از شما خواسته می شود پسورد خود را انتخاب کنید. بعد از باز شدن آن، می توانید بر روی Localhost  راست کلیک کنید و عبارت new را انتخاب نمایید.  Virtual Machine Manager ویزارد جدیدی را برای ایجاد ماشین مجازی  اغاز می کند. شما می توانید به کمک این رابط گرافیکی کارهای خود را به راحتی انجام دهید.

گام اول:

نام ماشین مجازی را انتخاب کنید. ممکن است از شما خواسته شود سیستم عامل را نصب کنید.

گام دوم:

موقعیت iso image را وارد کنید. نوع سیستم عامل و نسخه آن را انتخاب کنید.

گام سوم:

حالا می توانید CPU و حافظه را برای ماشین مجازی پیکربندی کنید.

گام چهارم:

در این مرحله باید فضای ذخیره سازی که می خواهید به ماشین مجازی اختصاص دهید را تعیین کنید. تیک گزینه Allocate entire disk now را بردارید.اینکار مانع از اختصاص فضای کامل به هنگام ایجاد ماشین مجازی می شود.

گام پنجم:

تمامی تنظیمات را خلاصه کنید، بر روی تنظیمات پیشرفته کلیک کنید تا بتوانید bridged networking را انتخاب نمایید. بر روی Finish کلیک کنید

گام ششم:

حالا KVM ایجاد ماشین مجازی را آغاز می کند.

نصب مجازی ساز KVM بر روی ابونتو و سنت او اس ۷

امتیاز دهید

در صورت نیاز به سرور و خدمات مدیریت آن با ما در تماس باشید

۰۲۱۲۸۴۲۱۱۹۳
۰۹۱۲۹۷۲۶۳۴۳
۰۹۳۶۲۱۹۶۳۴۳
@omidahmadyani
@omid_ahmadyani

چگونه آخرین نسخه از Ansible را بر روی اوبونتو نصب و پیکربندی کنیم؟

Reading package lists… Done

Building dependency tree

Reading state information… Done

The following additional packages will be installed:

 python-crypto python-httplib2 python-jinja2 python-markupsafe python-paramiko python-pyasn1 python-setuptools python-yaml sshpass

Suggested packages:

 python-crypto-dbg python-crypto-doc python-jinja2-doc python-gssapi python-setuptools-doc

The following NEW packages will be installed:

 ansible python-crypto python-httplib2 python-jinja2 python-markupsafe python-paramiko python-pyasn1 python-setuptools python-yaml sshpass

۰ upgraded, 10 newly installed, 0 to remove and 0 not upgraded.

Need to get 3,610 kB of archives.

After this operation, 27.3 MB of additional disk space will be used.

Do you want to continue? [Y/n] y

Get:1 http://in.archive.ubuntu.com/ubuntu artful/main amd64 python-markupsafe amd64 1.0-1build1 [13.0 kB]

Get:2 http://ppa.launchpad.net/ansible/ansible/ubuntu artful/main amd64 ansible all 2.4.0.0-1ppa~artful [2,669 kB]

Get:3 http://in.archive.ubuntu.com/ubuntu artful/main amd64 python-jinja2 all 2.9.6-1 [107 kB]

Get:4 http://in.archive.ubuntu.com/ubuntu artful/main amd64 python-yaml amd64 3.12-1build2 [115 kB]

Get:5 http://in.archive.ubuntu.com/ubuntu artful/main amd64 python-pyasn1 all 0.1.9-2 [45.4 kB]

Get:6 http://in.archive.ubuntu.com/ubuntu artful/main amd64 python-paramiko all 2.0.0-1 [109 kB]

Get:7 http://in.archive.ubuntu.com/ubuntu artful/main amd64 python-httplib2 all 0.9.2+dfsg-1 [34.6 kB]

Get:8 http://in.archive.ubuntu.com/ubuntu artful/main amd64 python-crypto amd64 2.6.1-7build2 [245 kB]

Get:9 http://in.archive.ubuntu.com/ubuntu artful/main amd64 python-setuptools all 36.2.7-2 [260 kB]

Get:10 http://in.archive.ubuntu.com/ubuntu artful/universe amd64 sshpass amd64 1.06-1 [10.5 kB]

Fetched 3,610 kB in 23s (154 kB/s)

Selecting previously unselected package python-markupsafe.

(Reading database … ۱۹۳۱۹۱ files and directories currently installed.)

Preparing to unpack …/۰-python-markupsafe_1.0-1build1_amd64.deb …

Unpacking python-markupsafe (1.0-1build1) …

Selecting previously unselected package python-jinja2.

Preparing to unpack …/۱-python-jinja2_2.9.6-1_all.deb …

Unpacking python-jinja2 (2.9.6-1) …

Selecting previously unselected package python-yaml.

Preparing to unpack …/۲-python-yaml_3.12-1build2_amd64.deb …

Unpacking python-yaml (3.12-1build2) …

Selecting previously unselected package python-pyasn1.

Preparing to unpack …/۳-python-pyasn1_0.1.9-2_all.deb …

Unpacking python-pyasn1 (0.1.9-2) …

Selecting previously unselected package python-paramiko.

Preparing to unpack …/۴-python-paramiko_2.0.0-1_all.deb …

Unpacking python-paramiko (2.0.0-1) …

Selecting previously unselected package python-httplib2.

Preparing to unpack …/۵-python-httplib2_0.9.2+dfsg-1_all.deb …

Unpacking python-httplib2 (0.9.2+dfsg-1) …

Selecting previously unselected package python-crypto.

Preparing to unpack …/۶-python-crypto_2.6.1-7build2_amd64.deb …

Unpacking python-crypto (2.6.1-7build2) …

Selecting previously unselected package python-setuptools.

Preparing to unpack …/۷-python-setuptools_36.2.7-2_all.deb …

Unpacking python-setuptools (36.2.7-2) …

Selecting previously unselected package sshpass.

Preparing to unpack …/۸-sshpass_1.06-1_amd64.deb …

Unpacking sshpass (1.06-1) …

Selecting previously unselected package ansible.

Preparing to unpack …/۹-ansible_2.4.0.0-1ppa~artful_all.deb …

Unpacking ansible (2.4.0.0-1ppa~artful) …

Setting up python-setuptools (36.2.7-2) …

Setting up python-yaml (3.12-1build2) …

Setting up python-crypto (2.6.1-7build2) …

Setting up python-pyasn1 (0.1.9-2) …

Setting up python-markupsafe (1.0-1build1) …

Setting up python-httplib2 (0.9.2+dfsg-1) …

Setting up python-paramiko (2.0.0-1) …

Setting up sshpass (1.06-1) …

Processing triggers for doc-base (0.10.7) …

Processing 1 added doc-base file…

Processing triggers for man-db (2.7.6.1-2) …

Setting up python-jinja2 (2.9.6-1) …

Setting up ansible (2.4.0.0-1ppa~artful) …

در صورت نیاز به سرور و خدمات مدیریت آن با ما در تماس باشید

۰۲۱۲۸۴۲۱۱۹۳
۰۹۱۲۹۷۲۶۳۴۳
۰۹۳۶۲۱۹۶۳۴۳
@omidahmadyani
@omid_ahmadyani

نصب کنترل پنل بر روی سرور مجازی لینوکس

بعد از خرید سرور مجازی ، باید بتوانید به راحتی با آن کار کنید. یکی از کارهای مهمی که باید بعد از خرید انجام دهید امن کردن سرور مجازی است. همانطور که در مقاله های قبلی نیز ذکر کردیم باید پسورد سرور مجازی خود را عوض کنید و مراحلی را برای امن کردن آن طی نمایید. بعد از امن کردن سرور، باید به سراغ نصب کنترل پنل بر روی سرور مجازی لینوکس بروید. در این مقاله قصد داریم نصب کنترل پنل های مختلف بر روی سرور مجازی را با هم مرور کنیم. پس همراهامید احمدیانی باشید.

 نصب پلسک بر روی سنت او اس ۷:

اگر بر روی سرور مجازی خود سیستم عامل سنت او اس را دارید و می خواهید کنترل پنل پلسک را بر روی آن نصب کنید ادامه این آموزش را با ما همراه شوید. همانطور که می دانید پلسک یکی از کنترل پنل های محبوب در میان کاربران است که به آن ها اجازه می دهد سایت، پایگاه داده، ایمیل و دامنه خود را مدیریت کنند.  مدیریت  این کنترل پنل بسیار ساده است.

پیش نیازها:

  • سنت او اس تازه نصب شده
  • کاربر Sudo
  • نام دامنه معتبری که به Vultr instance اشاره دارد
  • لایسنس پلسک

پلسک باید بر روی سنت او اس جدید بدون هیچ تغییری نصب شود.

مرحله اول: نصب خودکار پلسک

به عنوان کاربری که قادر است از دستورات sudo استفاده کند وارد سیستم خود شوید. دستورات زیر را برای آغاز نصب پلسک وارد نمایید. شما باید نام دامنه واقعی به instance خو  اختصاص دهید تا بتوانید فرایند نصب را کامل کنید.  گزینه name@example.com را با آدرس ایمیل خود جایگزین کنید.

hostnamectl set-hostname example.com

sudo sh -c “wget http://installer.plesk.com/plesk-installer -O – | sh /dev/stdin –source http://installer.plesk.com/ –target /tmp/plesk-installation –select-product-id plesk –select-release-latest –installation-type “Typical” –notify-email name@example.com”

این اسکریپت بر روی instance تک پردازنده ای حدود ۱۰ دقیقه طول می کشد. بعد از تکمیل فرایند باید پیامی مبنی بر اتمام فرایند نصب دریافت کنید.

مرحله دوم: باز کردن پورت ادمین پلسک

برای اینکه بتوانید از طریق URL به پلسک دسترسی داشته باشید باید پورت ادمین پلسک یعنی ۸۴۴۳ را باز کنید. دستور زیر را وارد کنید:

firewall-cmd –permanent –add-port=8443/tcp

firewall-cmd –reload

حالا می توانید آدرس نشان داده شده در کنسول را در مرورگر خود وارد کنید و وارد رابط ادمین پلسک شوید. سپس اطلاعات مورد نیاز  همچون نوع نصب، نام دامنه، نام کاربری و پسورد و لایسنس کی پلسک را فراهم آورید تا فرایند نصب کامل شود.

 نصب پلسک بر روی اوبونتو ۱۴٫۰۴:

اگر سرور مجازی لینوکس دارای سیستم عامل ابونتوست می توانید از این آموزش برای نصب کنترل پنل پلسک بر روی آن استفاده کنید.

پیش نیازها:

  • اوبونتوی تازه نصب شده
  • کاربر Sudo
  • نام دامنه معتبر
  • لایسنس پلسک

مرحله اول: نصب خودکار پلسک

به عنوان کاربری که حق استفاده از دستورات Sudo را دارد وارد سیستم شوید. دستور زیر را وارد کنید تا بتوانید فرایند نصب را آغاز نمایید. به جای name@example.com آدرس ایمیل واقعی وارد کنید.

 

hostname example.com

sudo sh -c “wget http://installer.plesk.com/plesk-installer -O – | sh /dev/stdin –source http://installer.plesk.com/ –target /tmp/plesk-installation –select-product-id plesk –select-release-latest –installation-type “Typical” –notify-email name@example.com”

 

این اسکریپت بر روی instance تک پردازنده ای حدود ۱۰ دقیقه طول می کشد. بعد از تکمیل فرایند باید پیامی مبنی بر اتمام فرایند نصب دریافت کنید. آدرس ارائه شده در کنسول را در مرورگر خود وارد کنید و به رابط ادمین پلسک بروید. حالا اطلاعات مورد نیاز  همچون نوع نصب، نام دامنه، نام کاربری و پسورد  و لایسنس کی پلسک را فراهم اورید تا فرآیند نصب کامل شود.

 نصب WHM و Cpanel بر روی سنت او اس ۷:

سی پنل یکی از کنترل پنل های پر کاربرد در دنیای هاستینگ است. این کنترل پنل محبوبیت زیادی دارد و به خاطر کاربرد راحتش توسط کاربران زیادی مورد استفاده قرار می گیرد. در این بخش سعی می کنیم نحوه نصب سی پنل بر روی سنت او اس ۷ را به صورت اجمالی بیان کنیم.

سی پنل در زبان Perl برنامه نویسی شده است. پس باید قبل از نصب سی پنل، Perl را روی سرور مجازی نصب کنیم. برای اینکار از دستور زیر استفاده کنید:

yum install y perl

بعد از اینکه فرایند نصب کامل شد باید نام هاست تنظیم شده برای سرور را بررسی کنید:

hostname

 

اگر در مورد نام هاست مطمئن نبودید یا اصلا هاست نیمی نداشتید می توانید از هاست نیم موقت استفاده کنید. بعد از نصب سی پنل، می توانید هاست نیم را اصلاح کنید.

hostname server.example.com

نصب سی پنل:

نصب سی پنل یک فرایند طولانی است و زمان زیادی می برد. اگرچه استفاده از برنامه screen ضروری نیست  اما می تواند در تکمیل فرایند نصب بسیار به شما کمک بکند. خوب باید در ابتدا آن را نصب کنید. دستور زیر را اجرا کنید:

 yum install wget screen y

بعد از نصب Screen، باید session جدیدی آغاز کنید.  برای اینکار دستور زیر را اجرا کنید:

clear

ما نام cPanel Installation را به screen خود می دهیم. پس دستور زیر را اجرا می کنیم:

screen S cPanel Installation

خوب حالا screen  نصب شده است و می توانید فرایند نصب سی پنل را آغاز کنید.

نصب cPanel/WHM به کمک دستور:

wget N http://httpupdate.cPanel.net/latest

نصب نسخه DNS سی پنل با دستور زیر:

wget N http://httpupdate.cPanel.net/latest-dnsonly

خوب حالا پکیج های ضروری دانلود شده است. پس می توانیم فرآیند نصب اسکریپت سی پنل را آغاز کنیم:

sh latest

دستور بالا اجرای فرایند نصب را آغاز خواهد کرد. بعد از اینکه فرایند نصب کامل شد می توانید به قسمت راه اندازی آن دسترسی داشته باشید و فرایند را کامل کنید. به کمک your IP address:2087 یا نام دامنه می توانید وارد سی پنل شوید.

 نصب دایرکت ادمین بر روی سنت او اس ۶ یا ۷:

دایرکت ادمین یکی از کنترل پنل های مبتنی بر وب است که می توان بر روی سرور مجازی نصب کرد. ابتدا مطمئن شوید که با کاربر روت وارد سیستم خود شده است و لایسنس دایرکت ادمین را خریداری کرده اید. حالا سرور خود را به روزرسانی کنید تا آخرین پکیج ها را نیز داشته باشد:

 

yum update

حالا می توانیم پکیج های مورد نیاز برای اجرای درست دایرکت ادمین بر روی سنت او اس را نصب کنید. کافیست دستور زیر را اجرا کنید:

yum install wget gcc gcc-c++ flex bison make bind bind-libs bind-utils openssl openssl-devel perl quota libaio libcom_err-devel libcurl-devel gd zlib-devel zip unzip libcap-devel cronie bzip2 cyrus-sasl-devel perl-ExtUtils-Embed autoconf automake libtool which patch mailx db4-devel

اگر سنت او اس ۷ دارید، دستور زیر را اجرا کنید:

yum install psmisc net-tools systemd-devel libdb-devel perl-DBI

حالا اسکریپت نصب دایرکت ادمین را از طریق دستور زیر دانلود کنید.

wget http://www.directadmin.com/setup.sh

chmod 755 setup.sh

برای اجرای نصب اسکریپت می توانید دستور زیر را وارد کنید:

./setup.sh

دستورالعمل های نشان داده شده در صفحه را دنبال کنید تا بتوانید فرایند نصب دایرکت ادمین را کامل نمایید. بعد از نصب این کنترل پنل، می توانید به کمک آدرس http://server_ip:2222 از طریق مرورگر به دایرکت ادمین دسترسی داشته باشید.

نصب دایرکت ادمین بر روی اوبونتو ۱۴٫۰۴:

فرایند نصب دایرکت ادمین بر روی سرور مجازی که سیستم عامل اوبونتو در خود دارد تقریبا ساده است. شما باید اکانت روت داشته باشید. قبل از هر چیزی مطمئن شوید که همه بسته ها به روز هستند:

 

در مرحله دوم باید بسته های مورد نیاز را نصب کنید. برای اینکار از دستور زیر کمک بگیرید:

۱

apt-get install gcc g++ make flex bison openssl libssl-dev perl perl-base perl-modules libperl-dev libaio1 libaio-dev zlib1g zlib1g-dev libcap-dev bzip2 automake autoconf libtool

 

در مرحله سوم باید دایرکت ادمین را به کمک دستور زیر نصب کنید:

wget http://www.directadmin.com/setup.sh

chmod 755 setup.sh

 

حالا می توانید اسکریپت نصب را اجرا کنید:

بعد از اجرای اسکریپت از شما خواسته می شود کلاینت آی دی، شماره لایسنس و هاست نیم سرور مجازی را وارد کنید.

در مرحله چهارم می توانید پشتیبانی از SSL را پیکربندی کنید. به طور پیش فرض، دایرکت ادمین از HTTPS پشتیبانی نمی کند. به همین خاطر باید تغییراتی در پیکربندی انجام شود. از طریق خط فرمان SSH دستور زیر را اجرا کنید:

۱

۲

۳

/usr/bin/openssl req -x509 -newkey rsa:2048 -keyout /usr/local/directadmin/conf/cakey.pem -out /usr/local/directadmin/conf/cacert.pem -days 9000 -nodes

chown diradmin:diradmin /usr/local/directadmin/conf/cakey.pem

chmod 400 /usr/local/directadmin/conf/cakey.pem

حالا باید SSL را در دایرکت ادمین فعال کنیم:

۱

nano /usr/local/directadmin/conf/directadmin.conf

تنظیم SSL=0 را پیدا کنید و آن را همانند دستور زیر تغییر دهید:

برای اعمال تغییرات، دایرکت ادمین را ریستارت کنید:

۱

service directadmin restart

خوب حالا می توانید به کمک https://yourdomain.com/2222 یا https://server-ip/2222 به دایرکت ادمین دسترسی داشته باشید.

نصب کنترل پنل بر روی سرور مجازی لینوکس

امتیاز دهید

در صورت نیاز به سرور و خدمات مدیریت آن با ما در تماس باشید

۰۲۱۲۸۴۲۱۱۹۳
۰۹۱۲۹۷۲۶۳۴۳
۰۹۳۶۲۱۹۶۳۴۳
@omidahmadyani
@omid_ahmadyani

چگونه از rsync بر روی سرور مجازی لینوکس استفاده کنیم؟

همانطور که می دانید rsync ابزار کپی کردن فایل است که به شما اجازه می دهد فایل ها و دایرکتوری های خود را بر روی سیستم ریموت یا محلی کپی یا سینک کنید.  این ابزار سریع است و گزینه های زیادی در اختیارتان می گذارد. در این آموزش قصد داریم نحوه استفاده از rsync را بر روی سرور مجازی لینوکس شرح دهیم. پس همراهامید احمدیانی باشید.

برخی از قابلیت های اصلی rsync دربرگیرنده موارد زیر است:

  • این ابزار از کپی کردن لینک ها، دستگاه ها، گروه ها و permission ها پشتیبانی می کند.
  • rsync می تواند از هر ریموت شلی استفاده کند.
  • این ابزار نیازمند دسترسی به کاربر سطح بالا نیست و می توان آن را به کمک کاربر معمولی سیستم نیز به کار برد.

اگر بر روی سرور مجازی خود rsync را ندارید می توانید به کمک مراحل ساده ای که در ادامه بیان خواهیم کرد آن را نصب و راه اندازی کنید. قبل از هر کاری از طریق SSH به سرور خود متصل شوید. اگر دوست دارید rsync را بر روی سرور مجازی ابونتو نصب کنید دستور زیر را اجرا نمایید:

# apt-get update && apt-get -y upgrade

# apt-get -y install rsync

در مقابل اگر سرور مجازی لینوکس شما دارای سیستم سنت او اس است می توانید از دستور زیر برای نصب rsync استفاده کنید:

# yum -y update

# yum -y install rsync

بعد از اینکه rsync را بر روی سیستم خود نصب کردید می توانید شروع به استفاده از آن بکنید. سینتکس اصلی rsync به صورت زیر است:

# rsync option source destination

این ابزار گزینه های مختلفی دارد که  می توان آن ها را برای کنترل هر جنبه ای از رفتارش مورد استفاده قرار داد.  برای به دست آوردن فهرست کاملی از گزینه های موجود در rsync می توانید از دستور زیر استفاده کنید:

# man rsync

در ادامه فهرست کوتاهی از گزینه های رایج در rsync را مشاهده می کنید:

-a, –archive

-v, –verbose

-z, –compress

-t, –times

-p, –perms

-h, –human-readable

-l, –links

-e, –rsh=COMMAND

–numeric-ids

–delete

برای کپی کردن دایرکتوری از یک موقعیت به موقعیت دیگر بر روی سیستم محلی، می توانید دستور زیر را اجرا کنید:

# rsync -avh /tmp/foo /tmp/bar/

این دستور دایرکتوری/tmp/foo/   در داخل /tmp/bar/  کپی می کند. اگر دوست دارید تنها فایل های داخل /tmp/foo/  را در /tmp/bar/   کپی کنید از دستور زیر استفاده نمایید.

# rsync -avh /tmp/foo/ /tmp/bar/

برای کپی کردن دایرکتوری از ماشین محلی بر روی  ماشین ریموت می توانید از سینتکس مشابهی استفاده کنید جز اینکه مجبور خواهید بود آدرس مقصد و کاربر سیستم ریموت را مشخص کنید. به عنوان مثال دستور زیر را ببینید:

# rsync -avh /tmp/foo admin@1.2.3.4:/tmp/bar/

چگونه از rsync بر روی سرور مجازی لینوکس استفاده کنیم؟

امتیاز دهید

در صورت نیاز به سرور و خدمات مدیریت آن با ما در تماس باشید

۰۲۱۲۸۴۲۱۱۹۳
۰۹۱۲۹۷۲۶۳۴۳
۰۹۳۶۲۱۹۶۳۴۳
@omidahmadyani
@omid_ahmadyani

چگونه ارتباط امن و ریموتی را برای MYSQL در سرور مجازی اوبونتو ۱۶٫۰۴ پیکربندی کنیم؟

در این مقاله به شما نشان خواهیم داد که چگونه می توانید ارتباط امن و ریموتی را برای MYSQL خود در سرور مجازی ابونتو ۱۶٫۰۴ ایجاد کنید. اگر از ارتباط رمزگذاری نشده برای سرور MariaDB/MySQL ریموت خود استفاده می کنید ممکن است هر فردی بتواند به شبکه تان دسترسی داشته باشد و داده هایی که بین کلاینت و سرور ارسال و دریافت می شود را تجزیه و تحلیل کند. در ادامه همراهامید احمدیانی باشید تا نحوه امن کردن این ارتباط را با هم مرور کنیم.


ابتدا از طریق SSH به سرور مجازی خود لاگین کنید:

ssh my_sudo_user@my_server

در این مقاله فرض می کنیم که شما MySQL 5.7 را با پیکربندی های پیش فرض نصب کرده اید.

ارتباط SSL را فعال کنید:

یک گواهینامه محلی جدید ایجاد کنید:
ما از این گواهینامه به عنوان گواهینامه روت self-signed استفاده خواهیم کرد که برای امضای گواهینامه سرور و کلاینت مورد استفاده قرار می گیرد. برای ایجاد فایل اتوریتی گواهینامه محلی جدید، دستور زیر را اجرا کنید:

sudo openssl genrsa -out /etc/mysql/ca-key.pem 2048
sudo chmod 600 /etc/mysql/ca-key.pem
sudo openssl req -new -key /etc/mysql/ca-key.pem -out /etc/mysql/ca-csr.pem -subj /CN=mysql-CA/
sudo openssl x509 -req -in /etc/mysql/ca-csr.pem -out /etc/mysql/cacert.pem -signkey /etc/mysql/ca-key.pem -days 3650
sudo echo 01 > /etc/mysql/cacert.srl

تولید گواهینامه و Key سرور:
برای تولید گواهینامه و Key باید دستور زیر را اجرا کنید:

sudo openssl genrsa -out /etc/mysql/server-key.pem 2048
sudo chmod 600 /etc/mysql/server-key.pem
sudo openssl req -new -key /etc/mysql/server-key.pem -out /etc/mysql/server-csr.pem -subj /CN=mysql/
sudo openssl x509 -req -in /etc/mysql/server-csr.pem -out /etc/mysql/server-cert.pem -CA /etc/mysql/cacert.pem -CAkey /etc/mysql/ca-key.pem -days 365

تولید گواهینامه و Key کلاینت:

باید گواهینامه را برای کلاینت نیز تولید کنیم. برای اینکار از دستور زیر استفاده کنید:

sudo openssl genrsa -out /etc/mysql/client-key.pem 2048
sudo chmod 600 /etc/mysql/client-key.pem
sudo openssl req -new -key /etc/mysql/client-key.pem -out /etc/mysql/client-csr.pem -subj /CN=mysql/
sudo openssl x509 -req -in /etc/mysql/client-csr.pem -out /etc/mysql/client-cert.pem -CA /etc/mysql/cacert.pem -CAkey /etc/mysql/ca-key.pem -days 365

اگر می خواهید گواهینامه SSl امضا شده با CA را داشته باشید میتوانید آن را از یک منبع امن خریداری کنید.

ارتباط SSL را برای MySQL Server فعال کنید:

فایل پیکربندی MYSQL را باز کنید و آن را نرم افزار ویرایشگر متن به شیوه زیر ویرایش نمایید:

sudo nano /etc/mysql/mysql.conf.d/mysqld.cnf

خطوط زیر را از حالت Comment در بیاورید:

ssl-ca=/etc/mysql/cacert.pem
ssl-cert=/etc/mysql/server-cert.pem
ssl-key=/etc/mysql/server-key.pem

فایل را ذخیره کنید و سرویس MYSQL را ریستارت کنید:

sudo systemctl restart mysql

برای تایید اینکه SSL فعال شده است، به سرور MYSQL خود لاگین کنید:

mysql -uroot -p

و دستور زیر را اجرا نمایید:

mysql> show variables LIKE ‘%ssl%’;

خروجی باید شبیه خروجی زیر باشد:

+—————+—————————-+
| Variable_name | Value |
+—————+—————————-+
| have_openssl | YES |
| have_ssl | YES |
| ssl_ca | /etc/mysql/cacert.pem |
| ssl_capath | |
| ssl_cert | /etc/mysql/server-cert.pem |
| ssl_cipher | |
| ssl_crl | |
| ssl_crlpath | |
| ssl_key | /etc/mysql/server-key.pem |
+—————+—————————-+

۹ rows in set (0.15 sec)

ارتباط ریموت را از طریق SSL فعال کنید:

به طور پیش فرض، MYSQL تنها به ارتباطات لوکال هاست گوش می کند. برای فعال کردن ارتباط ریموت باید MYSQL را بر روی سرور به گونه ای پیکربندی کنید که بتواند به تمامی رابط ها گوش کند. برای اینکار فایل پیکربندی MYSQL را باز کنید:

sudo nano /etc/mysql/mysql.conf.d/mysqld.cnf

و مقدار زیر را :

bind-address = 127.0.0.1

به این مقدار تغییر دهید:

bind-address = 0.0.0.0

برای اینکه تغییرات اعمال شده اثرگذار باشد، MySQL server را به کمک دستور زیر ریستارت کنید:

sudo systemctl restart mysql

تایید کنید که سرور شما در تمامی رابط ها listen می کند:

sudo netstat -anp | grep 3306

خروجی دستور بالا باید شبیه خروجی زیر باشد:

tcp 0 0 0.0.0.0:3306 0.0.0.0:* LISTEN 938/mysqld

برای اینکه بتوانید کلاینت MYSQL خود را برای ارتباط با سرور فعال کنید، باید به کاربر پایگاه داده اجازه دهید به پایگاه داده موجود بر روی سرور ریموت دسترسی داشته باشد. به عنوان مثال اگر می خواهید به کاربر dbuser اجازه دهید به پایگاه داده database_name دسترسی داشته باشد و لاگین SSL را برای او فعال نمایید می توانید از دستور زیر استفاده کنید:

GRANT ALL ON database_name.* TO dbuser@192.168.1.10 IDENTIFIED BY ‘dbuserpassword’ REQUIRE SSL;

که در آن ۱۹۲٫۱۶۸٫۱٫۰ ، آی پی آدرس کلاینت MYSQL است. حالا باید کلاینت خود را به گونه ای پیکربندی کنید که بتواند از گواهینامه تولید شده استفاده کند. فایل زیر را از سرور MYSQL به دستگاه کلاینت خود کپی کنید:

/etc/mysql/cacert.pem
/etc/mysql/client-cert.pem
/etc/mysql/client-key.pem

فایل پیکربندی کلاینت را باز کنید و خطوط زیر را بدان بیفزایید:

[client] ssl-ca=/etc/mysql/cacert.pem
ssl-cert=/etc/mysql/client-cert.pem
ssl-key=/etc/mysql/client-key.pem

حالا می توانید از دستگاه کلاینت ارتباط با سرور را تست کنید:

mysql -udbuser -pdbuserpassword -h 192.168.1.5

که در آن ۱۹۲٫۱۶۸٫۱٫۵ ای آپی ادرس سرور پایگاه داده است. خوب کار شما تمام شد.

چگونه ارتباط امن و ریموتی را برای MYSQL در سرور مجازی اوبونتو ۱۶٫۰۴ پیکربندی کنیم؟

امتیاز دهید

در صورت نیاز به سرور و خدمات مدیریت آن با ما در تماس باشید

۰۲۱۲۸۴۲۱۱۹۳
۰۹۱۲۹۷۲۶۳۴۳
۰۹۳۶۲۱۹۶۳۴۳
@omidahmadyani
@omid_ahmadyani

چگونه جوملا ۳ را بر روی ابونتو ۱۴٫۰۴ نصب کنیم؟

جوملا یکی از محبوب ترین CMS های موجود در جهان است و بیشتر افراد از این پلتفرم برای ساخت سایت های شخصی یا سایت های شرکتی استفاده می کنند. جوملا افزونه های زیادی دارد و همین امر باعث می شود  برای انواع مختلفی از سایت ها همچون سایت های اجتماعی، پرتال های کسب وکارها، وبلاگ ها، سایت های تجارت الکترونیک و غیره مناسب باشد.  این پلتفرم قابلیت و عملکردی که شما نیاز دارید را در اختیارتان قرار می دهد. اگر سرور مجازی که تازه خریداری کرده اید حاوی سیستم عامل اوبونتوست و می خواهید جوملا را بر روی آن نصب کنید، امروز همراهامید احمدیانی باشید تا نحوه نصب جوملا بر روی اوبونتو ۱۴٫۰۴ را با هم مرور کنیم.

 نیازمندی ها:

در این مقاله فرض می کنیم که آپاچی، MYSQL و PHP در حال حاضر بر روی سرور مجازی لینوکس نصب و پیکربندی شده است.

  • PHP >= 5.3.10 به همراه XML, MySQL و افزونه zlib. همچنین باید در PHP گزینه Magic Quotes GPC غیر فعال باشد.
  • وب سرور آپاچی >= x به همراه ماژول mod_rewrite
  • MySQL >= 5.1 نصب شده بر روی سرور مجازی لینوکس

این مقاله را نیز بخوانید: چگونه جوملا ۳ را بر روی دبیان ۹ نصب کنیم؟

جوملا ۳ را بر روی اوبونتو دانلود و اکسترکت کنید

آخرین نسخه از جوملا را  از سایت http://www.joomla.org/download.html  دانلود کنید و به کمک دستور زیر در سرور اکسترکت نمایید:

cd /root/

wget https://github.com/joomla/joomla-cms/releases/download/3.4.2/Joomla_3.4.2-Stable-Full_Package.zip -O joomla.zip

unzip joomla.zip -d joomla

برای جوملا ۳ پایگاه داده ای ایجاد کنید:

جوملا برای اینکه بتواند به درستی کار کند به یک پایگاه داده نیاز دارد. پس باید بر روی سرور خود پایگاه داده Mysql را ایجاد کنید:

mysql -u root -p

mysql> CREATE DATABASE joomladb;

mysql> CREATE USER joomlauser@localhost;

mysql> SET PASSWORD FOR ‘joomlauser’@’localhost’ = PASSWORD(“your-password”);

mysql> GRANT ALL PRIVILEGES ON joomladb.* TO ‘joomlauser’@’localhost’ IDENTIFIED BY ‘your-password’ WITH GRANT OPTION;

mysql> FLUSH PRIVILEGES;

mysql> quit

ویرچوال هاست آپاچی را پیکربندی کنید:

یک دستوردهنده جدید ویرچوال هاست در آپاچی ایجاد کنید. به عنوان مثال می توانید فایل پیکربندی آپاچی را با نام joomla.conf ایجاد کنید:

touch /etc/apache2/sites-available/joomla.conf

ln -s /etc/apache2/sites-available/joomla.conf /etc/apache2/sites-enabled/joomla.conf

vi /etc/apache2/sites-available/joomla.conf

سپس خطوط زیر را بدان اضافه کنید:

 ServerAdmin admin@yourdomain.com

 DocumentRoot /var/www/html/joomla/

 ServerName yourdomain.com

 ServerAlias www.yourdomain.com

 

 Options FollowSymLinks

 AllowOverride All

 

 ErrorLog /var/log/apache2/yourdomain.com-error_log

 CustomLog /var/log/apache2/yourdomain.com-access_log common

فایل نصبی جوملا را منتقل کنید:

فایل نصبی جوملا را به دایرکتوری روت سند که در ویرچوال هاست بالا تعریف کردیم منتقل کنید:

mv /root/joomla/ /var/www/html/joomla

فایل پیکربندی ‘/etc/php5/apache2/php.ini’ را ویرایش کنید و تنظیمات زیر را اضافه/اصلاح کنید:

magic_quotes_gpc = Off

post_max_size=128M

upload_max_filesize=128M

display_errors = Off

html_errors = Off

display_startup_errors = Off

log_errors = On

output_buffering = Off

به کاربر وب سرور Permission های لازم را بدهید:

کاربر وب سرور باید بتواند بر روی فایل ها و دایرکتوری های داخل ‘/var/www/joomla را بنویسد. از دستور زیر برای اینکار استفاده کنید.

chown www-data:www-data -R /var/www/html/joomla/

ریستارت کنید و نصب جوملا ۳ را تایید نمایید:

وب سرور آپاچی را برای اعمال تغییرات ریستارت کنید:

service apache2 restart

حالا نام دامنه خود را در مرورگر محبوب تان وارد کنید و فرآیند نصب را آغاز نمایید. نام سایت، توضیح کوتاهی از سایت، آدرس ایمیل کاربر سایت، نام کاربری و پسورد را بنویسید و بر روی Next کلیک کنید. حالا باید پیکربندی پایگاه داده را انجام دهید.  نام کاربری، پسورد MYSQL و نام پایگاه داده را وارد کنید و بر روی Next کلیک نمایید. در صفحه بعدی تمامی نیازمندی های جوملا را بررسی کنید و بر روی install کلیک نمایید.  فایل نصبی را از سرور مجازی خود به کمک دکمه Remove installation directory یا به کمک دستور زیر پاک کنید:

rm -rf /var/www/html/joomla/installation/

خوب کار شما تمام شده است. جوملا بر روی اوبونتوی ۱۴٫۰۴ به طور کامل نصب شده است. حالا می توانید وارد ناحیه ادمین جوملا شوید و سایت خود را توسعه دهید.

چگونه جوملا ۳ را بر روی ابونتو ۱۴٫۰۴ نصب کنیم؟

امتیاز دهید

در صورت نیاز به سرور و خدمات مدیریت آن با ما در تماس باشید

۰۲۱۲۸۴۲۱۱۹۳
۰۹۱۲۹۷۲۶۳۴۳
۰۹۳۶۲۱۹۶۳۴۳
@omidahmadyani
@omid_ahmadyani

چگونه ابونتو ۱۶٫۱۰/۱۶٫۰۴ را در کنار ویندوز ۱۰ یا ۸ نصب کنیم؟

در این مقاله قصد داریم نصب اوبونتو ۱۶٫۱۰ و ابونتو ۱۶٫۰۴ را در کنار ویندوز ۱۰ یا ۸ با هم مرور کنیم. در این راهنما فرض می کنیم که دستگاه شما از قبل سیستم عامل ویندوز ۱۰ یا ۸ را در خود نصب شده دارد.  در مواردی که سخت افزار از UEFI استفاده می کند باید تنظیمات EFI اصلاح شود و قابلیت Secure Boot  غیر فعال گردد. در ادامه همراهامید احمدیانی باشید تا این نصب را با هم مرور کنیم.

اگر رایانه شما در حال حاضر هیچ سیستم عامل نصب شده ای ندارد و می خواهید از نسخه ویندوز در کنار ابونتو استفاده کنید باید در ابتدا ویندوز و سپس اوبونتو را نصب نمایید.  در این مورد خاص زمانی که در حال نصب ویندوز هستید و هارد دیسک خود را فرمت می کنید باید فضای خالی بر روی دیسک به اندازه حداقل ۲۰ گیگابایت را برای نصب ابونتو کنار بگذارید.

 

 نیازمندی ها:

بر اساس معماری که سیستم شما از آن استفاده می کند ISO Image اوبونتو ۱۶٫۰۴ و ۱۶٫۱۰ را دانلود کنید. برای اینکار کافیست به سایت اوبونتو بروید.

 گام اول: دستگاه ویندوز خود را برای Dual-Boot آماده کنید

اولین کاری که شما باید انجام دهید ایجاد فضایی در هارد دیسک رایانه تان در مواردی است که سیستم بر روی یک پارتیشن واحد نصب شده است. بر روی ویندوز خود لاگین کنید و با اکانت ادمین وارد آن شوید.  بر روی منوی Start راست کلیک کنید و گزینه Command Prompt  را انتخاب نمایید تا  بتوانید وارد  خط فرمان ویندوز شوید.

حالا در CLI، عبارت diskmgmt.msc را تایپ کنید.  در این شرایط باید Disk Management utility باید برایتان باز شود. در این بخش، بر روی پارتیشن C:  راست کلیک کنید و گزینه Shrink Volume  را انتخاب نمایید.

 

C:Windowssystem32>diskmgmt.msc

 

در این قسمت، مقدار فضایی که می خواهید Shrink کنید را بر حسب مگابایت وارد نمایید و بر روی Shrink کلیک کنید تا کار تغییر اندازه آغاز شود. بعد از اینکه فضای موجود تغییر پیدا کرد شما یک فضای اختصاص نیافته بر روی هارد دیسک خود خواهید داشت. آن را به صورت پیش فرض رها کنید و رایانه را ریبوت نمایید تا بتوانید وارد نصب ابونتو شوید.

گام دوم: نصب اوبونتو ۱۶٫۰۴ به همراه ویندوز

خوب حالا زمان آن فرا رسیده است که اوبونتو را نصب کنید.  به لینک دانلود اوبونتو بروید و Ubuntu Desktop 16.04 ISO image به دست آورید. تصویر را بر روی DVD بنویسید یا اینکه از USB قابل بوت استفاده نمایید. حالا می توانید USB یا DVD  آماده شده را در رایانه بگذارید و دستگاه را دوباره ریبوت کنید و با فشار دادن بر روی کلیدهای موجود و نشان داده شده( معمولا بر اساس  مشخصات فروشنده F2، F10 یا F12 است ) از DVD یا USB بوت کنید. بعد از اینکه رسانه شما بوت شد، باید صفحه جدیدی بر روی مانیتور دیده شود. از منوی موجود، گزینه نصب اوبونتو را انتخاب کنید و اینتر را بزنید.

بعد از اینکه رسانه بوت، فرآیند بارگذاری در رم را تکمیل کرد باید یک سیستم اوبونتوی کامل داشته باشید.  در بخش آغازکننده بر روی ایکون از بالا کلیک کنید ، اوبونتو ۱۶٫۰۴  را نصب نمایید و نصب کننده را آغاز نمایید.زبانی که می خواهید بر اساس آن نصب را ادامه دهید انتخاب کنید و بر روی دکمه Continue کلیک نمایید.

سپس  گزینه های موجود در بخش Preparing to Install Ubuntu  را تیک نخورده باقی بگذارید و بر روی دکمه Continue کلیک کنید.

خوب حالا زمان آن فرا رسیده است که نوع نصب را انتخاب کنید. شما می توانید نصب در کنار ویندوز با بوت منیجر را انتخاب کنید. اگر نیازمند پارتیشن شخصی سازی شده ای نیستید می توانید این گزینه را انتخاب کنید. در مواردی که می خواهید طرح پارتیشن سفارشی داشته باشید همه گزینه هایی که لازم دارید را تیک بزنید و دکمه ادامه را بفشارید.  در فرایند Dual boot باید از گزینه Erase disk and install Ubuntu خودداری کنید.

در این مرحله، ما طرح سفارشی خود را برای پارتیشن اوبونتو ۱۶٫۰۴  ایجاد می کنیم. در این راهنما توصیه می کنیم دو پارتیشن ایجاد کنید. یک پارتیشن برای روت و دیگری برای اکانت home. برای ایجاد پارتیشن اول یعنی پارتیشن روت، فضای خالی را انتخاب کنید و بر روی آیکون + کلیک کنید . بر روی تنظیمات پارتیشن می توانید از پیکربندی های زیر استفاده کنید و OK را بزنید.

 

  • Size = at least ۲۰۰۰۰ MB
  • Type for the new partition = Primary
  • Location for the new partition = Beginning
  • Use as = EXT4 journaling file system
  • Mount point = /

 

پارتیشن home را نیز همانند بالا ایجاد کنید. از تمامی فضای خالی موجود برای این پارتیشن استفاده نمایید.

  • Size = all remaining free space
  • Type for the new partition = Primary
  • Location for the new partition = Beginning
  • Use as = EXT4 journaling file system
  • Mount point = /home

 

بعد  از اینکه کار شما تمام شود، دکمه install now را بزنید.

پنجره پاپ آپی باید ظاهر شود تا  در مورد فضای Swap نیز شما را آگاه سازد. این هشدار را یا زدن دکمه ادامه، نادیده بگیرید. پنجره پاپ آپ جدید از شما در مورد تغییرات ایجاد شده در دیسک سوال می کند. دکمه ادامه را بزنید. در این شرایط فرایند نصب آغاز خواهد شد.

در صفحه بعدی،موقیعت فیزیکی دستگاه خود را با انتخاب شهر از روی نقشه تنظیم کنید. بر روی ادامه کلیک کنید.

طرح کیبورد خود را انتخاب کنید و بر روی دکمه ادامه کلیک نمایید.

برای اکانت Sudo خود یک نام کاربری و پسورد انتخاب کنید. بر روی ادامه کلیک کنید.

از این قسمت به بعد اوبونتو نصب خود را به طور خودکار تکمیل می کند.

بعد از اینکه فرایند نصب تمام شد بر روی ریستارت کلیک کنید تا تغییرات اعمال شود. بعد از ده ثانیه  رایانه دوباره بوت می شود و به شما اجازه می دهد از بین ابونتو و ویندوز یکی را به دلخواه انتخاب کنید.  اوبونتو به گونه ای طراحی شده است که به هنگام بوت به عنوان سیستم عامل پیش فرض باشد. بنابراین فشار دادن کلید اینتر یا منتظر ماندن به مدت ۱۰ ثانیه شما را به این سیستم عامل هدایت می کند.

چگونه ابونتو ۱۶٫۱۰/۱۶٫۰۴ را در کنار ویندوز ۱۰ یا ۸ نصب کنیم؟

امتیاز دهید

در صورت نیاز به سرور و خدمات مدیریت آن با ما در تماس باشید

۰۲۱۲۸۴۲۱۱۹۳
۰۹۱۲۹۷۲۶۳۴۳
۰۹۳۶۲۱۹۶۳۴۳
@omidahmadyani
@omid_ahmadyani